Welcome to your 30ies

Het is alweer bijna 3 weken geleden dat ik 30 (der-tig) werd, en 2 weken geleden dat we dit uitbundig vierden. Vriendin Marlies en zusje Laura hadden namelijk fantastisch verjaardagsfeestje georganiseerd!

Om 15.30 werd ik al door ze verrast: tijdens een overleg op Hoppinger kwamen de dames binnenlopen. Ik had al een licht vermoeden, collega Martijn had die dag ervoor een afspraak met "Rosita van Ouden" ingepland, die kwam praten over een nieuwe website. Nee dus.

Nadat ik wat laatste zaken had afgerond ontvoerden de dames me naar de Oude Haven, waar we -wat een toeval- van het eerste lentezonnetje konden genieten. Een prima start van de avond!

Na een lekker drankje -waar Jeroen ook aansloot- liepen we terug naar de MW75. Daar wachtte de tweede verrassing! Oma, vader Jan en moeder Truus waren reeds gearriveerd! In 'Eric-from-the80ies-style': vader Jan als Eric met gebroken arm na een potje tennis, en moeder Truus als met een rokje van de NBA basketballvaantjes die Jan altijd uit New York meenam.

Toen ik als kado van mijn oma een pot kappucijners kreeg begon ik wat nattigheid te voelen. Waarom kreeg ik dit? Mocht ik zo het avondeten bereiden?

Toen ik later van andere gasten (die heel allemaal iets aan hadden dat op mij sloeg: skibril, USB-stick, vossestaart) ook rookworsten, pakken spaghetti, geitenkaas en pesto kreeg werd het me nog steeds niet duidelijk... Tot het moment dat Laura en Marlies een persoonlijk kado presenteerden: Eric's recipe book!

Iedereen had een zijn/haar favoriete recept opgestuurd, samen met leuke foto. Van Richard's Schiedamse shoarmaschotel tot de kappucijners met sla van oma. Echt een supergaaf kado, ook vooral alle persoonlijke verhalen en stroomschema's (Erik!) die men had geschreven. Jeroen had de taak om zich genomen om dit tot een mooi geheel te lay-outen.

De vier dagen na de verjaardag gelijk uit het boek gekookt: Vera's lasagna, Marlies haar spruitjes met kaas en cashewnoten, Nils' supersnelle erwtensoep (met scharrelrookworst) en Gabie's pastasalade. Erg geslaagd!

Het feest zelf was ook weer zoals het op de MW75 hoort: gezellig en tot laat. Met muziek van de Sonos was het genieten, terwijl Iris en Patrick overal in het huis parapluutjes verstopten, Rianne nog de limbo onder de slingers door danste gingen de laatste gasten zo rond half vijf naar huis.

Het was een supergeslaagde avond en ik wil iedereen bedanken die hier aan heeft bijgedragen, vooral Laura en Marlies!

PS. O ja, en van dat 30 zijn? Daar merk ik nog niets van!

Koeknuffelen: heerlijk relaxend

Afgelopen zaterdag stond een niet alledaagse activiteit in de countdown: koeknuffelen. Van Marlies had ik dit originele kado gehad en zo reden we rond 11.00 (gelukkig had ze niet de workshop om 10.00 geboekt) de 150 kilometer naar het Agrarisch Cultuurgoed in Voorst, Gelderland.

Samen met 17 anderen werden we ingewijd in de geschiedenis van de boerderij en hoe het koeknuffelen tot leven was gekomen. Het is een gevolg van de MKZ crisis rond 2000, daarna besloten de boer en zijn vrouw meer mensen bij de koeien te laten om zo de weerstand van de koeien te verhogen. Daarnaast is het ook een zorgboerderij waar mensen tot rust kunnen komen als ze met zichzelf in de knoop zitten.

Na ons in de laarzen en overalls te hebben gehesen volgde een rondleiding, waarbij we ook al met de kalfjes mochten knuffelen. Hierna kwamen we terug in de groepsruimte waar we gingen schilderen. Het werd geen Van Gogh, maar we hebben in ieder geval onze rechterhersenhelft lekker aan het werk kunnen zetten. Na voltooiiing analyseerde de boerin onze kunstwerken en gaf ze de persoonlijke eigenschappen die ze erin herkende aan. Deze zie je terug in de foto's en video's.

Hierna volgde het moment waar het allemaal om draaide: het koeknuffelen. Na een uitleg hoe de koe te benaderen (oren naar voren: ik heb geen zin; oren naar achteren: kom maar) gingen we de stal in en konden we op ons gemak een koe uitzoeken.

Zowel Marlies als ik hadden succesvolle knuffels met Trijntje (a.k.a. Pindakaas), Leny en nog een paar van de dames. Heerlijk om tegen een 700kg wegende koe aan te liggen, een grote, levende en warme fatboy. Tijdens het herkauwen voelde je ze af en toe stoppen, wanneer na 2 seconden de hap via het maagstelsel weer naar bovenkwam en men rustig doorging.

Na de koeien gingen Marlies en ik nog snel even bij de kalfjes kijken, waar we nu in alle rustig nog even mee konden kroelen. Vooral Marlies kreeg veel aandacht van de jonge koetjes.

Een heerlijke ervaring die me nog lang bij zal blijven, het is echt een aanrader voor iedereen! Om de activiteiten is er wel wat spirituele praat, maar dit hoort ook een beetje bij de beleving, het is toch ook bedoeld om een beetje tot rust te komen, en dat lukt prima tegen zo'n koe!

's Avonds sloten we de verjaardag heerlijk af met een etentje in Toko 94 aan de Witte de With (beetje pittig, maar zeker een aanrader!) en cocktails bij Level. Een hele geslaagde verjaardag!